او مشغولند و به همين دليل نيز چندان شگفت آور نبود كه پيامبر پس از غزوهء حديبيّه و پس از قرارداد صلح و آسوده خاطر شدن از ناحيهء مشركان به نبرد با اين يهوديان روى آورد . سريهء عكل و عرينه 535 - ابن كثير مىگويد كه اين سريّه در سال ششم هجرت رخ داده است . وى اين قول را از واقدى نقل مىكند و مىگويد اين سريّه در ماه شوال اين سال يعنى يك ماه قبل از صلح حديبيّه كه در ماه ذى القعده بود صورت گرفت . گفته‌اند اين سريّه به فرماندهى كرز بن جابر فهرى و در تعقيب افراد عرينى كه چوپان رسول خدا ( ص ) را به قتل رسانده و شتران آن حضرت را مصادره كرده بودند و به فرمان آن حضرت ، به وسيلهء گروهى مركّب از بيست سوار صورت گرفت . خلاصهء ماجراى اين سريّه و علّت آن از اين قرار است كه گروهى چوپان رسول خدا ( ص ) را به قتل رساندند و شتران آن حضرت را در اختيار گرفتند . پس رسول خدا ( ص ) اين گروه را اعزام فرمود و گروه توانست شتران را بازگرداند . در اين ماجرا اخبار و رواياتى وجود دارد كه لازم است نظرى به آنها بيفكنيم و ميزان اعتماد به صدق اين روايات و نيز صحّت يا عدم صحّت انتساب آن به رسول اكرم ( ص ) را مورد بررسى قرار دهيم . ابن كثير در البداية و النهاية مىگويد : « در صحيح بخارى و به همان مضمون در صحيح مسلم از طريق ايوب از ابو قلابه از انس روايت شده است كه گفت : گروهى از عكل اسلام آوردند و سپس به مدينه آمدند و اسلام خود را به اطّلاع رسول خدا ( ص ) رساندند . پس آن حضرت فرمود : به محل نگهدارى شتران برويد و از شير آنها بخوريد ، آنان بدانجا رفتند و مدتى در همان محل ماندند و پس از آن چوپان آن حضرت را كشتند ، شتران را با